..:: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej :: Aktualności / Najnowsze - Płk dypl. Marian Porwit ::..

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.
Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej
26 IV 2020

Płk dypl. Marian Porwit

  • pobierz pdf
  • drukuj
  • zmniejsz czcionkę
  • rozmiar pierwotny
  • powiększ czcionkę
W dniu 26 kwietnia obchodzimy rocznicę śmierci patrona Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej.
zdjęcie - Płk dypl. Marian Porwit

„Honorowym może być ten, kto jest rzeczywiście uczciwym i jak to się mówi, porządnym człowiekiem. Taki człowiek ma swe nieskazitelne imię.”

(płk. M. Porwit)

 

Pułkownik Marian Porwit zasłużył się dla Polski nie tylko jako wybitny żołnierz, ale również jako wychowawca, autor wielu książek m.in. „Duch żołnierski” czy „Tajemnice musztry”. „Książki Porwita były stale obecne zarówno podczas podoficerskich szkoleń, jak i w konspiracji, jego książki się sprawdzały – uczyły nas siły woli, tego że ja chcę, a nie że ja coś muszę” – tak twórczość pułkownika wspomina emerytowany żołnierz Armii Krajowej Karol Perłowski.

Urodził się 25 września 1895 r. w wielodzietnej rodzinie w miejscowości Gorlice. W dniu wybuchu I wojny światowej ukończył gimnazjum. Jako maturzysta poprzez powołaną drużynę „Sokoła” szybko trafił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 2 Brygady 3 pułku piechoty. W 1916 r. ukończył Szkołę Chorążych i w tym samym roku pod dowództwem pułkownika Stanisława Szeptyckiego wmaszerował do Warszawy. Od pierwszego spotkania z Warszawą żołnierskie losy Mariana Porwita miały już trwale związać się z tym miastem. Podczas studiów w Szkole Sztabu Generalnego, która została przemianowana w Wyższą Szkołę Wojenną otrzymał stopień majora. Pełnił takie funkcje, jak dyrektor naukowy w Szkole Podchorążych I kierownik wydziału naukowego Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego, a następnie dowodził Batalionem Szkolnego Korpusu Ochrony Pogranicza oraz 44 pułkiem piechoty strzelców kresowych w Równem.

Z inicjatywy gen. Kazimierza Sosnowskiego w październiku 1936 r. wrócił do Warszawy, zostając wykładowcą Wyższej Szkoły Wojennej. Tutaj Porwit awansował do stopnia pułkownika i owocnie pracował do późnej wiosny 1939 r., wprowadzając zmiany doktrynalne, reformując studia taktyczne i operacyjne.

W nocy z 2 na 3 września otrzymał stanowisko oficera do zleceń w Sztabie Naczelnego Wodza, a po kilku dniach gen. Wacław Stachiewicz skierował go do Dowództwa Obrony Warszawy. Początkowo był dowódcą dyspozycyjnym w sztabie gen. Waleriana Czumy i w takim charakterze w dniach 8–9 września wniósł osobisty wkład w odparcie niemieckiego zagonu pancernego na Ochocie. Dziś w tym miejscu stoi Pomnik Barykada Września. Po sukcesie w walce z hitlerowskimi czołgami wieczorem 9 września otrzymał dowództwo nad Odcinkiem „Warszawa-Zachód”, co praktycznie oznaczało kierowanie obroną całej lewobrzeżnej części miasta. Walczył ofiarnie do 27 września, a po kapitulacji został jeńcem. Po 5 latach i 7 miesiącach niewoli został uwolniony przez pancerniaków amerykańskich gen. George’a Pattona. Podjął służbę w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, a po przybyciu gen. Kutrzeby z hitlerowskiej niewoli do Londynu stał się najaktywniejszym członkiem powołanej przez niego małej ekipy, której zadaniem było badanie przebiegu kampanii wrześniowej.

W listopadzie 1946 r. wrócił do kraju, wraz z synem Krzysztofem, wyzwolonym ze stalagu żołnierzem Armii Krajowej i powstańcem warszawskim. W tym roku Rejonowa Komenda Uzupełnień przeniosła go do rezerwy w wieku 51 lat, z czego 31 przypadło na czynną służbę w Polskim Wojsku. Gdy po październiku 1956 r. zaistniały ku temu warunki wrócił do kontynuowania swej pracy nad badaniami i opisem wojny 1939 roku.

 

Sylwetkę i losy patrona WCEO prezentuje komiks Wszystkie wojny Mariana Porwita.

„Wśród wysokiej kadry oficerskiej płk Porwit wyróżniał się wzorowym spokojem i wybitną inteligencją. Nigdy też nie cenił wysokich odznaczeń ani stanowisk wojskowych.” (Zygmunt Prugar-Ketling)

  • publikuj na facebook
  • publikuj na tweeter
  • publikuj na google plus
Najnowsze - ostatnie wpisy
29 IX 2020
Kronika Wojska Polskiego 2019
Najnowszy tom Kroniki Wojska Polskiego już dostępny!
16 IX 2020
Wódz bez trwogi i skazy
Wystawa "Stanisław Żółkiewski 1547-1620. Wódz bez trwogi i skazy." przygotowana została z okazji Roku Stanisława Żółkiewskiego i 400. rocznicy śmierci hetmana ...
11 IX 2020
Wojskowe Centra Rekrutacji
Nowy etap kampanii Zostań Żołnierzem Rzeczypospolitej
11 IX 2020
MSPO Kielce 2020
Tegoroczne Targi MSPO w Kielcach za nami.